Ang Pahahabi ng Wakas

Sa iyong pag-ilanlang di ako tatangis
Sa halip aking hahalikan ang sagradong
Lupang ating sinayawan
Bibilangin ko kung ilang bituwin
Ang ating sinulatan ng pangarap
Sabay kakainin at magningning

'Sang palad kong yayakapin
Ang iyong halakhak
At papakinggan ang bulong ng dinding
Upang marinig ang iyong tinig
Nais kong yakapin ng titig
Ang iyong mukha
Sa ating paghihiwalay

Walang salita ng pamamaalam,
Ng galit, hinagpis at duda
Hahayaan kong sakluban tayo ng langit
Upang sa kahit minsa'y tayo'y mapag-isa
Gusto kong maramdaman
Na sa aking pagkabuhay ay naisulat sa mga tala
Na tayo'y nailaang magdampi ang mga palad

Daraan na lamang ako sa lunan ng
Ating sinilangan upang masaksihang
Nandoon ka at naghihintay


...sa muling pagtatalik ng kalawakan.

''Gutom'

Tagas ng masidhing kalungkutan
Nasok sa pagkatao ninuman,
Tanging kawalan ng kanyang dulot
Hirap na sa bait humahablot

Pasakit ba ng 'sang minamahal?
O dulot marahil ng Maykapal?
Tulirang kaisipan, 'di alam.
Nangangamanhid mga pandamdam.

Katawa'y sadyang nanlalambot.
Laman ay namimitig sa poot,
Sikmurang walang lama'y mahapdi,
Dahil sa pag-ibig ay di saksi.

Mula sa magulo na damdamin,
Mahinang bumulalas sa hangin:
"Nilalang! Sa kamunduhan'y sakim.
Karanasa'y nakakarimarim."

Iba'y di pansin ang pagdurusa,
Isinaisang tabi sa diwa.
Masakit mang tanggapi't isipin,
Hinagpis ay hindi nais dinggin.

Datapwat ninais ilabas,
Bahala na kung ano ang labas.
Sa ngayon,lakas ay nililikom,
Upang sabihin na ako'y gutom.

''Guhit ng Tadhana''

Masarap isipin kung may kaibigan kang maaasahan, ano man ang suliranin, nandyan ang iyong kaibigan sumusuporta sa iyo. Iba man ang iyong kasarian, iba man ang inyong anyo, walang hadlang sangalan sa pagkakaibigan. Kahit anong trahedya, umulan man o umaraw, bumagyo man o magkaroon ng ipo-ipo "stick to one" pa rin tayo. Lumipas ang maraming araw, buwan o higit pa sa taon, lagi tayong magkasama.
Noong una, lapit na lapit ang mga loob natin. Akala ko tunay tayong magkaibigan. Hatid sundo mo ako sa aming bahay at araw-araw mo pa akong nireregaluhan. Hindi ko matanto kung ano talaga ang tunay na layunin mo? Nandiyan ka kapag may problema ako. Nandiyan ka noong hirap ako. Lagi tayong magkasama kahit sa pinakamahirap at pinakamatinding sakit sa ating buhay. Tila bang walang katapusan ang awit sa radyo. Ngunit bakit ganoon, tila unti-unti kong nararamdaman ang pangambang ito? Hindi ko maintindihan ang tinitibok ng pusko ko. Tulad ng sabi mo, mahal mo ako...pero hindi ko maliwanagan, mahal mo ako ng ano? Bilang kaibigan o higit pa sa kaibigan? Naaalala ko pa noon, niligawan mo ako at sinabi ang tunay na nararamdaman mo para sakin. Naaalala ko rin iyon noong Prom natin. Nabigla ako noong una ng sabihin mo na mahal mo ako, ngunit bandang huli, ganun rin ang nararamdaman ko simula't sapul.
Pero bakit ngayon na tayo na, bigla mo akong iiwanan? Ngayon na lalong tuamgal ang ating pagkakaibigan at lalong tumatag ang ating samahan aalis ka at iiwan ako. Siguro hindi talaga tayo para sa isa't isa. Pinaghihiwalay ang ating tadhana at siguro ito ang una at huling magkikita tayo ng huli. Paalam na at sana tumahimik nawa ang iyong kaluluwa..(+)